خاک خوران

اونجا که هستم آرومم. صبا با صدای خروس هایی که از دور و نزدیک میان از خواب بیدار میشم. تو هوای پاک و مه آلودش میدوم و با سبزیش سبز میشم. قدمگاه روی تپه رو دوس دارم. آرامش آشپزی تو یه آشپزخونه ی بی تکلف که با خوندن مهسا وحدت چند برابر میشه. سادگی بی نظیرش، لذت خوردن عصرونه بعد یه چرت کوچیک و چایی های زعفرانی زری و... حتی خستگیمو از زیر  و رو کردن خاک باغچه ی بزرگش دوس دارم.