خاک خوران

ضحاک در متن های دینی ایران جز دیوان و فرزند اهریمن است.او انباشته از میل به تخریب است.

درادبیات پهلوی مردی است نمونه کامل یک ستمگر. بوجود اورنده ی کیش های بد.

در شاهنامه :فرزند مرداس است.اهریمن از او می خواهد به پاداش انچه برای او انجام داده بردوشش بوسه زند، بر دوش ضحاک دو مار می روید و اژی دهاک اوستا بدین صورت جلوه می کند.مغز جوانان سرزمین ایران خوراک مارهای دوش اوست.

در اوستا زاده شدن فریدون وپیروزی او بر اژی دهاک در همان گاه ارمغانی است که به آبتین داده می شود.

و سرانجام با کین خواهی کاوه و بر افراشتن درفش کاویان فریدون ضحاک را به بند کشید و در غاری به چکاد دماوند بیاویخت.

                    به امید رسیدن بدین بهروزی